Definicja
Obraz, na którym można rozpoznać osobę, jest daną osobową, więc monitoring wizyjny podlega przepisom o ochronie danych. Analiza wizyjna nie zmienia tej zasady, natomiast jej zakres i sposób przetwarzania wpływają na ocenę ryzyka i na obowiązki pracodawcy.
Co zmienia brak identyfikacji
System rozpoznający zdarzenia bez ustalania tożsamości przetwarza obraz, ale nie buduje profili konkretnych osób. To istotnie zmniejsza ryzyko dla praw pracowników i upraszcza ocenę skutków dla ochrony danych.
Nie oznacza to jednak, że przepisy przestają obowiązywać. Obraz nadal pozwala rozpoznać człowieka, więc podstawy przetwarzania, okres przechowywania i zakres dostępu trzeba określić tak samo.
Obowiązki, które zostają
Poinformowanie pracowników o monitoringu i jego zakresie, oznaczenie obszaru, określenie celu i okresu przechowywania nagrań, ograniczenie dostępu do materiału oraz uzgodnienia wymagane w regulaminie pracy.
Przy analizie zachowań warto z góry ustalić, czy dane mogą służyć ocenie pracownika. Rozdzielenie celu prewencyjnego od dyscyplinującego bywa warunkiem akceptacji systemu przez załogę.
Najczęściej zadawane pytania
Czy potrzebna jest zgoda pracowników?
Zgoda zwykle nie jest właściwą podstawą w relacji pracodawca-pracownik. Podstawę i zakres należy ustalić z osobą odpowiedzialną za ochronę danych.
Jak długo można przechowywać nagrania?
Tak długo, jak wymaga tego określony cel. Przy analizie zdarzeń zwykle wystarcza krótki okres dla materiału dowodowego, a nie ciągły zapis wszystkiego.
Czy rozpoznawanie twarzy jest dozwolone?
To osobna kategoria przetwarzania, obwarowana znacznie ostrzejszymi wymogami. Systemy bezpieczeństwa pracy zwykle jej nie potrzebują.